“1857 HİNDİSTAN BAĞIMSIZLIK SAVAŞI” 2.12.2018 1221 Kez Okundu

“1857 HİNDİSTAN BAĞIMSIZLIK SAVAŞININ HAZİN SONU”

Hint ayaklanması, İngiliz Doğu Hindistan Şirketi (East India Company) şirketinin hizmetinde olan Hint birlikleri tarafından başlatıldı. Meerut’ta başlayan isyan, sırasıyla Delhi, Agra, Cawnpore ve Lucknow’a yayıldı. Hindistan’daki İngiliz sömürgeciliği sisteminde İngiltere’nin kendi askeri birlikleri yanı sıra yerli Hint askerlerinden müteşekkil Bombay-, Madras- ve Bengal Başkanlık Orduları görev yapıyordu. Bengal ordusunda “Sepoy” adı verilen Avrupalı Sömürgeci Devletler için hizmet eden Hint askeri birlik üyelerinin büyük bir kısmı, özellikle İngilizlerin müttefiki olan Awadh devletindeki kast sisteminin üst sınıfındaki küçük toprak sahiplerinden seçilmişti. Bunlar için Sepoy statüsünde olmak her açıdan önemliydi. Fakat İngilizler, 1857’den önceki yıllarda Sepoyların ayrıcalıklarına son vermeye Bengal ordusunun profesyonel bir ordu olmasını sağlamak amacıyla Sepoyları rekabet halinde olan yeni sosyal gruplar arasından seçmeye, dolayısıyla Sepoyların sosyal statülerini tehdit etmeye, Hintlilerin adalet kavramını tahrip etmeye dahası dost komşu devletleri işgal edip vergileri artırmaya başladılar. Hint köylülerinin ekonomik gücünü zayıflatarak onları zor duruma soktular ve derebeyleri Awadh Kralını tahttan indirdiler; Hintliler bütün bunlar nedeniyle, İngilizlerin kötü niyetli olduklarını düşünmekteydi. Fakat İngilizler daha önceki yıllarda birçok kez başkaldıran Hint birliklerini şehir meydanlarında toplayıp kurşuna dizmişlerdi. Dolayısıyla Hintli subay ve askerler yavaş yavaş firar edip başkaldırmaya başladılar.

 

Ayaklanmanın bir diğer bahanesi ise askeri birliklerde kullanılacak yeni “Enfield” tüfeğini doldurmak için askerler fişeklerin altını ısırmak zorundaydı. Söylentilere göre fişekler domuz ve inek yağı ile yağlanıyordu, ki bu hem Müslümanlar hem de Hintliler için dini açıdan yasaklanmıştı. Meerut’taki askeri birlikler fişekleri reddediyorlardı. Askerler akabinde uzun dönem hapis cezası aldı ve hemen hapishaneye gönderildi. Bunun üzerine yoldaş Hintliler İngiliz subaylarını öldürmeye başladılar ve Delhi’ye doğru yürümeye başladılar. “1857 Hindistan Bağımsızlık Ayaklanması” adını verilen bu isyan 10 Mayıs 1857’de Meerut kentinde başladı ve kısa zamanda Delhi, Agra, Cawnpore ve Lucknow gibi Kuzey Hindistan şehirlerine yayıldı. Bengal ordusundaki alayların büyük bir bölümü asilere katılırken Bombay ve Madras orduları tarafsız kalmış ve isyana katılmamıştı. Bu durum isyancı Hint birliklerinin umudunu bir miktar azaltmasına neden oldu. 70.000 Sepoy isyan halindeydi. Ayaklanma esnasında isyancı Hint askerleri çok sayıda İngiliz subayını öldürdüler hatta bazen İngiliz subaylarıyla birlikte ailelerini de binlerce Hintli sivilin gözü önünde hepsini katlettiler ve Delhi, Cawnpore ve başka yerlerde de katliamlar yaptılar. Avrupalı kadınların kanıyla boyanmış Bibighar’a giren İngilizlerin, Hintli asilerin yaptığı bu vahşeti görünce bu eylemlere verecekleri karşılık çok daha ağır ve vahşet dolu olacaktı. Sepoylara ve halka saldırdılar, öldürülen her Avrupalı için yüzlerce Hintli sivili öldürdüler. Yüzlerce isyancı Hintli asker ise topların önüne bağlanıp top mermileriyle paramparça edildi. İngilizlerin asker sayısı ise 125.000 kadardı ve bir taraftan Hindistan genelinde 30 milyon Hintliyi kontrol altında tutmaya çalışırken diğer taraftan kuşatılmış olan Lucknow ve Kanpur ve Delhi’yi ele geçirmek için takviye birlikler toplamaya çalışıyorlardı.

 

Sepoyların başlattığı isyan ulusal başkaldırı boyutuna ulaşamadı, Hindu ve Müslümanların bir kısmı da ortak düşman kabul ettikleri İngilizlere karşı Asilerle birleşmişler, zaman zaman köylüler de İngilizlere karşı isyan hareketine katılmışlardı ancak gerçekçi bir stratejileri olmadığından tüm Hindistan’da yaşayan 30 milyon Hintliyi ayaklanma için ikna edemediler. Bu Ayaklanmanın kaderini değiştirecek güçler Bağımsız Hint Prenslerin büyük orduları ve İngiliz ordusunun içinde yer alan ve İngiliz ordusunun mevcudunun yarısını oluşturan Müttefik Gurkhalar ve yeni Sih ve Path birlikleri ayaklanmaya katılmadılar sadece Bağımsız Hint Prensleri; Sepoylar bozguna uğradıktan sonra kısmen saldırılar gerçekleştirdiler.

 

Büyük Hint Ayaklanması esnasında İngilizler Osmanlı İmparatoru Sultan Abdülmecid’e başvurdu ve İngiliz takviye güçlerini taşıyan gemilerin Mısır ve Kızıldeniz’den geçmesi için izin aldı, ardından  Müslümanların İngilizlerle savaşmamasını isteyen Abdülmecid´in iradesini Hindistan’daki tüm camilerde okuttu. Bu bildiri neticesinde birçok Müslüman Hintli Sepoyların safında değil İngiliz askerleriyle birlikte savaşa katıldı. Bu durum İngilizlerin ayaklanmayı bastırmasını oldukça kolaylaştıracak ancak Hintlilerle Müslümanların arasında sonsuza dek kapanmayacak bir yara açacaktı.

 

1858 yılı başlarında İngilizlerin takviyeleri hızla artarken ve komuta sistemi etkisini sürdürürken tüm müttefiklerini etkili şekilde kontrol edebiliyordu fakat yeterli sayıda komutana haiz olmayan Sepoyların gücü zayıflıyor dahası İngilizlerin muhaberatını ve haberleşmesini engellemeyi başaramıyor ve kendi birlikleri arasında koordineli harekât gerçekleştiremiyorlardı. Asilerin mevcutları 1857 Eylül’ünde verdikleri kayıplar nedeniyle yarıya düştü ve sonunda savaşı kaybettiler. Geride kalan 10 bin Hintli Sepoy ise ilerleyen yıllar içinde İngiliz güçleri tarafından katledildi.

 

Ayaklanmanın bastırılmasıyla birlikte Hint yönetimi tamamen temizlendi. İngiliz Doğu Hindistan Şirketi (East India Company) kapatıldı. Hindistan, Britanya’nın doğrudan yönetimi altına girdi. Hint yönetim kademeleri ve ordusu modernize edildi. Hint Ayaklanması ülkenin Hükümet tarafından doğrudan yönetilmesine Yasa Yapıcı Meclis’te Avrupalılarla birlikte Hintlilerin de katılımını sağladı (1861). Bu yeni sistem sonucunda Hintlilerin geleneksel yapısı yavaş yavaş bozulmaya başladı ve kast sisteminin yerini batının sınıf sistemi aldı.

Sizde Görüşlerinizi Bildirin

Yorumlar

Bu Yazıya Henüz Yorum Yapılmadı !