Sessizliği Aralayan Sesimde 3.3.2019 16232 Kez Okundu

 

 

 

 Bu şiirin sonunda imzamı görür görmez

Kim bilir ne kadar şaşıracaksın?

Yıllar var ki, ne sen bana, ne ben sana

Bir kelime bile yazmadık

Aramızdaki bu uzun sessizliği aralayan sesimde

Muhakkak esrarların ötesinden bir yankı bulacaksın

Seninle geçirdiğimiz ilk gençlik yılları

O zamanlar güzelliğin bir başkaydı

İnce zarif ellerin, göğsün ve belin

Orta çağ ressamlarının fırçasından endamın

Bakir Meryem vücudu gibi görkemliydin

Bakışın destan, gülüşün büyülü,

Sesin çok daha melodik ve tatlı

Gözlerindeki ışık çok daha değişik ve ışıl ışıldı

Ruhun sanki gözle görülür elle tutulur gibiydi

O zamanda okuduğumuz kitapları,

Yaptığımız işleri, kurduğumuz hayalleri

Belli belirsiz hatırlıyorum ki

Gök gürültülü bir motosiklet geçse önümüzden

Üstümüze bir çamur sıçrasa sokakta yürürken

Çayımız yeterince sıcak olamasa sabahleyin

İçimizi çeker: “Bu memlekette yaşanır mı?” derdik

Hayatımız dümdüz seriliyor ve uzuyordu

Önümüzde sonsuz bir çöl gibi

Nedense düşlerimiz bize yeterli gelmedi

Ben burada kaldım sen ise uzaklara gittin

Gerçekte ben sana şimdi ötelerden seslenen

Bir adamdan başka neyim ki?

Çok şeyler oldu sen buralardan gideli beri!

İstanbul’un yerinde yeller esiyor şimdi

Sisli ve buzlu iklimlerden kurt postuna

Bürünmüş yabani sürüleri indi

Ege ve Akdeniz kıyılarına kadar dağıldı

Sonra uçtu çatılar, devrildi ağaçlar,

Karaya vurdu sandallar

İmparatorlarının tahtlarını devirdiler Araplar

Suriye sahillerinde denize girilmez oldu

Erciyes’te volkanik patlama yankılandı dört bir tarafta

Hazin şarkıların hiç biri gönlüm kadar hazin değil

Sanki yüzmüş gibiyim fırtınalarda

Arkanda bıraktığın anlamsız gürültüden sonra

Sakın bir kez daha geleyim deme bana!....

 

Selman Paksoy/Büyülü Şiirler-14 Şubat 2019

 

 

Sizde Görüşlerinizi Bildirin

Yorumlar

Bu Yazıya Henüz Yorum Yapılmadı !